Katalog użytkownika potrafi zajmować więcej miejsca niż Windows i zainstalowane programy razem. W C:\Users znajdują się nie tylko dokumenty widoczne na pulpicie. Profil przechowuje również dane przeglądarek, poczty, aplikacji, pobrane pliki oraz część środowisk roboczych.
Największy folder nie musi być zbędny. Najpierw ustal, czy zawiera Twoje materiały, kopię danych z serwera, czy cache możliwy do odtworzenia. Dopiero potem wybierz usunięcie, przeniesienie albo ustawienie ograniczające dalszy przyrost.
Otwórz właściwy profil i zmierz jego części
Naciśnij Win + R, wpisz %USERPROFILE% i zatwierdź. Trafisz do katalogu bieżącego użytkownika, nawet jeśli jego nazwa różni się od nazwy widocznej przy logowaniu. Sprawdź Pobrane, Dokumenty, Pulpit, Obrazy i Wideo. Wyświetlane nazwy folderów mogą być spolszczone, a część lokalizacji może być przeniesiona na inny dysk lub do OneDrive.
Porównaj ich rozmiary we właściwościach albo użyj analizatora folderów. Zwykłe sortowanie Eksploratora według rozmiaru nie wylicza automatycznie sumy zawartości wszystkich katalogów. Gdy potrzebujesz instrukcji pomiaru, skorzystaj z poradnika sprawdzania największych folderów w Windows.
W analizatorze zaczynaj od własnego profilu i schodź do największych podfolderów. Zanotuj dokładną ścieżkę oraz rozmiar. Ostrzeżenie o braku dostępu może oznaczać niepełny pomiar, a nie pusty katalog. Nie zmieniaj masowo uprawnień folderów systemowych tylko po to, żeby program pokazał jedną pełną liczbę.
Pobrane i Pulpit: dużo miejsca, łatwe rozpoznanie
W Pobranych poszukaj obrazów ISO, instalatorów, archiwów i materiałów, które mają już zweryfikowaną kopię. Lista może zawierać także jedyny egzemplarz dokumentu otrzymanego pocztą. Przejrzyj duże pliki przed usunięciem, zamiast uznawać cały folder za tymczasowy.
Na Pulpicie rozróżnij skróty od rzeczywistych danych. Skrót do gry zajmuje niewiele, ale przeniesiony tam katalog nagrań może mieć dziesiątki gigabajtów. Przy ważnych plikach skopiuj dane do docelowej lokalizacji, sprawdź ich otwieranie, a dopiero potem usuń zbędny egzemplarz.
Jeżeli Pulpit lub Dokumenty należą do synchronizowanego OneDrive, operacja usunięcia może objąć także chmurę. Sprawdź położenie folderu i status synchronizacji. Sam fakt, że plik widać lokalnie, nie oznacza, że jest niezależny od konta.
AppData nie jest koszem na niepotrzebne pliki
Otwórz %LOCALAPPDATA% lub %APPDATA% przez Win + R, aby obejrzeć odpowiednią część danych aplikacji. AppData bywa ukryty. Nie trzeba zmieniać ustawień całego systemu, żeby wejść do znanej ścieżki.
- Local zawiera dane związane z lokalną instalacją i komputerem. Mogą tu być cache, ale także ważne bazy oraz stan aplikacji.
- Roaming często przechowuje ustawienia i profile programów. Nazwa nie oznacza, że na każdym domowym komputerze dane automatycznie synchronizują się z chmurą.
- LocalLow jest używany przez część aplikacji działających w określonym kontekście uprawnień. Nie stanowi kategorii danych przeznaczonych do kasowania.
Rozpoznaj program po nazwie producenta lub folderu i sprawdź jego własne ustawienia. W edytorze wideo cache renderowania może być odtwarzalny, ale obok mogą znajdować się autosave i pliki projektu. W komunikatorze pobrane załączniki mogą być jedyną lokalną kopią materiału. Kasowanie całego AppData uszkadza konfigurację wielu aplikacji naraz.
Poczta, przeglądarki i środowiska robocze
W Local mogą znajdować się również programy zainstalowane tylko dla bieżącego użytkownika, na przykład w podfolderze Programs. To kolejny powód, dla którego cała zawartość AppData nie jest zbiorem śmieci. Niepotrzebny program odinstaluj z listy aplikacji, zamiast usuwać jego pliki wykonywalne razem z katalogiem profilu.
Jeżeli program oferuje osobne polecenie czyszczenia cache, wykorzystaj je przed ręcznym kasowaniem. Zwróć uwagę, czy polecenie obejmuje podglądy możliwe do odtworzenia, czy także pobrane materiały. Po czyszczeniu cache następne uruchomienie lub wygenerowanie podglądu może trwać dłużej. To koszt odbudowy danych, a nie dowód, że porządki uszkodziły aplikację.
Pliki poczty wymagają szczególnej uwagi. Archiwum lokalne może przechowywać wiadomości, których nie ma już na serwerze. Z kolei niektóre kopie skrzynki można odbudować, ale dopiero po sprawdzeniu rodzaju konta i kompletności danych. Korzystaj z funkcji eksportu, archiwizacji i konfiguracji samego klienta pocztowego. Nie kasuj dużego pliku wyłącznie dlatego, że ma rozszerzenie bazy danych.
W przeglądarce usuwaj cache przez jej menu. Profil może zawierać hasła, zakładki i sesje; część informacji nie musi być zsynchronizowana. Osobny tekst wyjaśnia co czyścić w Chrome i Edge.
Duży przyrost potrafią powodować maszyny wirtualne, obrazy środowisk programistycznych i dane kontenerów. Usunięcie plików wewnątrz wirtualnego systemu nie zawsze natychmiast zmniejsza jego plik na dysku gospodarza. Użyj narzędzi właściwych dla środowiska i wcześniej zabezpiecz projekty. Przy Dockerze pomocne będzie sprawdzenie jego zajętości.
Temp, inne profile i pliki chmurowe
Pliki tymczasowe usuwaj przede wszystkim funkcjami Pamięci w Windows lub aplikacji, do której należą. Zamknij programy przed porządkowaniem ich danych. Jeśli system odmawia usunięcia używanego pliku, nie wymuszaj operacji przez zmianę uprawnień.
Nie kasuj pliku NTUSER.DAT ani przypadkowych składników profilu. Gdy miejsce zajmuje konto dawnego użytkownika, ustal właściciela, zabezpiecz jego dane i usuń niepotrzebne konto lub profil właściwą funkcją Windows. Ręczne usunięcie katalogu nie jest równoważne uporządkowaniu konta.
Dla poprawnie zsynchronizowanych plików OneDrive funkcja „Zwolnij miejsce” pozwala zmniejszyć lokalną zajętość. Najpierw sprawdź dostęp do kopii w chmurze i wybierz materiały, których nie potrzebujesz offline. Na koniec zanotuj odzyskaną przestrzeń. Jeśli ten sam katalog szybko rośnie, zmień ustawienie odpowiedzialnej aplikacji — limit cache, miejsce biblioteki lub sposób przechowywania danych.
