Folder ze zdjęciami ma kilkadziesiąt gigabajtów, ale największy może okazać się katalog danych programu, którego dawno nie otwierałeś. Eksplorator plików nie pokazuje zwykle sumarycznego rozmiaru folderów w kolumnie „Rozmiar”, więc sortowanie tej kolumny nie rozstrzygnie, gdzie zniknęło miejsce. Potrzebujesz podsumowania dysku, a następnie zejścia do największych podkatalogów.
Zacznij od pomiaru. Sam fakt, że folder jest duży, nie oznacza, że można go skasować. W jego środku mogą być projekty, biblioteki gier, maszyny wirtualne albo jedyna kopia dokumentów. Cel pierwszego skanowania to ustalenie zawartości i właściciela danych.
Ogólny obraz: ustawienia pamięci w Windows
Otwórz Ustawienia → System → Pamięć i poczekaj na analizę. W zależności od wersji systemu możesz zobaczyć kategorie aplikacji, plików tymczasowych, dokumentów oraz danych systemowych. Sprawdź, którego dysku dotyczą informacje; analiza C: nie wyjaśni wykorzystania osobnego dysku D:.
Kategorie pozwalają wybrać kierunek dalszego sprawdzania. Duża wartość przy aplikacjach sugeruje przegląd zainstalowanych programów i ich danych. Duże dokumenty mogą obejmować własne pliki użytkownika. Dane systemowe wymagają innego podejścia niż archiwum filmów.
Pamiętaj, że rozmiar aplikacji widoczny na liście programów może być deklarowany przez instalator i nie obejmować wszystkich projektów, pobranych bibliotek oraz pamięci podręcznej. Z kolei kategoria danych systemowych nie musi odpowiadać jednemu folderowi, który da się bezpiecznie usunąć.
Dla pojedynczego folderu wystarczą Właściwości
Kliknij folder prawym przyciskiem, wybierz Właściwości i poczekaj na zakończenie zliczania. Możesz też użyć Alt + Enter po zaznaczeniu. Sprawdź liczbę plików i rozmiar, a następnie porównaj kilka głównych katalogów: Pobrane, Dokumenty, Obrazy i Wideo.
Przy wielu plikach obliczanie potrwa dłużej. Jeżeli zawartość zmienia się podczas pomiaru, na przykład program dopisuje nagranie, wynik również może się zmieniać. Nie traktuj pierwszej wartości wyświetlonej w trakcie zliczania jako ostatecznej.
Ta metoda jest dobra dla kilku podejrzanych miejsc. Dla całego dysku wygodniejsze jest narzędzie pokazujące drzewo katalogów z rozmiarami. W przeciwnym razie trzeba ręcznie otwierać Właściwości dla wielu folderów i porównywać wyniki.
Drzewo rozmiarów: schodź od największego katalogu
Możesz użyć analizatora przestrzeni, na przykład TreeSize w edycji odpowiedniej do swojego zastosowania. Pobierz go z oficjalnego źródła producenta i zacznij od funkcji skanowania. Edycje mogą różnić się licencją oraz narzędziami; do ustalenia rozmiarów folderów nie potrzebujesz automatycznego kasowania duplikatów.
- Wybierz właściwy dysk lub katalog. Upewnij się, że skanujesz lokalny nośnik, który chcesz przeanalizować, a nie udział sieciowy o podobnej nazwie.
- Poczekaj na zakończenie skanu. Zwróć uwagę na błędy dostępu i pominięte lokalizacje. Ograniczone uprawnienia mogą zaniżyć wynik.
- Posortuj katalogi według rozmiaru. Otwórz największy i powtórz sortowanie w jego wnętrzu.
- Dojdź do rozpoznawalnych danych. Zanotuj ścieżkę, rozmiar i nazwę programu, do którego należy zawartość.
- Dobierz sposób porządkowania. Własne pliki przenoś świadomie, biblioteki usuwaj przez program, a dane systemowe przez narzędzia Windows.
Uruchomienie skanu z uprawnieniami administratora może ujawnić więcej katalogów, ale nie jest powodem do przejmowania własności folderów systemowych. Skan nie musi mieć możliwości kasowania wszystkiego, żeby dać użyteczną informację.
Rozmiar plików i „rozmiar na dysku” to różne miary
Pliki zajmują miejsce w jednostkach przydziału systemu plików. Dużo małych plików może przez to zajmować fizycznie więcej niż suma ich długości. Z kolei kompresja, pliki rzadkie oraz część mechanizmów przechowywania mogą dawać wynik odwrotny. Analizatory oferują czasem oddzielny widok rozmiaru logicznego i przydzielonego miejsca.
Pliki OneDrive dostępne tylko online mogą pokazywać pełny logiczny rozmiar danych, chociaż lokalnie przechowywane są głównie informacje potrzebne do ich odnalezienia. Przed oceną wykorzystania dysku sprawdź status plików i to, jaką miarę przedstawia program.
Nie sumuj bezkrytycznie wszystkich wyników różnych narzędzi. Dowiązania, uprawnienia, pliki systemowe i sposób liczenia mogą powodować rozbieżności. Jeśli suma folderów nie wyjaśnia zajętości nośnika, sprawdź także inne konta, Kosz, migawki i pliki znajdujące się bezpośrednio w głównym katalogu dysku.
Najczęstsze miejsca, które rosną niezauważenie
W katalogu użytkownika często kumulują się pobrane instalatory, archiwa, eksporty filmów i dane aplikacji. W AppData mogą znajdować się cache, profile, lokalne bazy oraz pliki potrzebne do pracy programu. Ten folder nie jest w całości „tymczasowy”. Jego sprawdzanie opisuje poradnik o rozmiarze profilu użytkownika.
Duże biblioteki gier przenoś lub odinstalowuj przez launcher. Projekty montażowe i katalogi robocze mogą mieć osobne pliki źródłowe oraz cache. Najpierw sprawdź ustawienia aplikacji, bo ręczne kasowanie jej katalogu może usunąć projekt albo pozostawić uszkodzoną instalację.
Maszyny wirtualne, obrazy dysków i dane kontenerów bywają widoczne jako pojedyncze ogromne pliki. Ich porządkowanie wymaga znajomości zawartości. Dla Dockera skorzystaj z poradnika o zajętej przestrzeni i rodzajach danych.
Po skanie wybierz działanie dla konkretnego wyniku
Własne nagrania lub archiwa możesz przenieść na inny nośnik, ale potwierdź poprawność kopii przed usunięciem źródła. Opróżnienie Kosza odzyskuje miejsce dopiero po ostatecznym skasowaniu, więc najpierw sprawdź jego zawartość.
Folderów Windows, WinSxS i instalatorów systemowych nie porządkuj ręcznie według wielkości. Użyj narzędzi systemu opisanych w tekście o odzyskiwaniu miejsca na dysku systemowym. Duży rozmiar jest informacją do dalszej analizy, a nie zgodą na usunięcie.
Na końcu powtórz skan i sprawdź wolne miejsce w Eksploratorze. Jeżeli miejsce szybko znika ponownie, ustal program tworzący nowe dane. Powtarzanie czyszczenia bez rozpoznania rosnącego katalogu tylko odkłada ten sam problem.
