Temperatury w Linuxie możesz odczytać poleceniem sensors, z plików udostępnionych przez jądro albo narzędziem producenta karty graficznej. Nie każdy komputer pokaże ten sam zestaw czujników. Brak odczytu konkretnego elementu zwykle wymaga sprawdzenia obsługi sprzętu i sterownika; nie oznacza, że podzespół jest zimny lub nie działa.
Zanim zaczniesz porównywać liczby, ustal, którego elementu dotyczą. Temperatura rdzenia CPU, całego pakietu, płyty głównej, kontrolera SSD i układu graficznego to różne pomiary. Podobne etykiety albo sama nazwa temp1 nie wystarczają do przypisania czujnika.
Pierwszy odczyt przez lm-sensors
Otwórz terminal i wpisz:
sensorsJeśli polecenie nie istnieje, zainstaluj pakiet narzędzi z repozytorium swojej dystrybucji. W Debianie i Ubuntu typowe polecenie to:
sudo apt install lm-sensorsW innych dystrybucjach nazwa pakietu lub menedżer pakietów mogą być inne. Po instalacji uruchom samo sensors; do standardowego odczytu dostępnych czujników zwykle nie potrzebujesz sudo. Nie dodawaj opcji zapisujących limity lub zmieniających ustawienia tylko po to, aby zobaczyć temperaturę.
Wynik jest podzielony na urządzenia. Przy procesorach Intel może pojawić się coretemp z odczytem pakietu i rdzeni. W wielu procesorach AMD odczyty udostępnia k10temp. Sekcja nvme może dotyczyć czujników SSD, a sekcja GPU zależy od używanego sterownika. Lista i etykiety zależą od sprzętu, więc nie oczekuj kopii przykładowego wyniku z innego komputera.
Nie każda etykieta oznacza temperaturę tego samego miejsca
W procesorach AMD możesz spotkać Tctl, Tdie oraz odczyty poszczególnych chipletów. Tctl służy sterowaniu chłodzeniem, a w niektórych modelach różni się od fizycznego odczytu Tdie. Nie porównuj ich bezpośrednio z temperaturą obudowy procesora lub z inną etykietą w Windows. Najpierw sprawdź znaczenie pomiaru dla modelu CPU.
Wartości high i crit pokazują dostępne progi, lecz mogą pochodzić z różnych mechanizmów sterownika i konfiguracji. Nie są uniwersalną tabelą zalecanych temperatur dla wszystkich podzespołów. Także chłodny, nieobciążony komputer może pokazać krótki skok temperatury po uruchomieniu programu, ponieważ procesor chwilowo zwiększył pobór mocy.
Odczyt bez dodatkowej aplikacji z katalogu hwmon
Jądro może udostępniać czujniki w /sys/class/hwmon/. Zobacz nazwy urządzeń:
for d in /sys/class/hwmon/hwmon*; do
printf '%s: ' "$d"
cat "$d/name"
doneJeżeli katalog istnieje i urządzenia są dostępne, dostaniesz mapę nazw do ścieżek. Następnie sprawdź pliki temp*_label oraz temp*_input w wybranym katalogu. Na przykład poniższa ścieżka musi zostać zastąpiona ścieżką właściwego urządzenia z twojego wyniku:
cat /sys/class/hwmon/hwmon2/temp1_label
cat /sys/class/hwmon/hwmon2/temp1_inputNie każdy czujnik ma plik etykiety. Dla typowych czujników temperatury wartość wejściowa jest podana w tysięcznych częściach stopnia Celsjusza: 47500 oznacza 47,5°C. Znaczenie pliku zawsze zależy od sterownika; istnieją wyjątki opisane w dokumentacji hwmon. Numer katalogu hwmon2 może zmienić się po restarcie, więc nie zapisuj go na stałe w skrypcie bez rozpoznawania nazwy urządzenia.
Karta graficzna może wymagać osobnego narzędzia
Przy GPU NVIDIA z odpowiednio działającym sterownikiem sprawdź:
nvidia-smi --query-gpu=name,temperature.gpu --format=csvPolecenie wyświetla nazwę karty i temperaturę GPU dla obsługiwanych urządzeń. Nie zakładaj, że jest to również temperatura pamięci lub hotspotu. Jeśli narzędzie nie może połączyć się ze sterownikiem, najpierw sprawdź instalację i obsługę karty. Sam błąd polecenia nie jest dowodem jej uszkodzenia.
W komputerze z grafiką hybrydową osobna karta może pozostawać nieaktywna, gdy pulpit obsługuje układ zintegrowany. Uruchamianie narzędzia monitorującego również może wpływać na stan energetyczny sprzętu. Porównując czas pracy baterii i temperatury w spoczynku, uwzględnij, czy narzędzie nie podtrzymuje działania dodatkowego GPU.
Porównaj spoczynek z normalnym obciążeniem
Jeśli pracujesz w maszynie wirtualnej, system gościa często nie widzi fizycznych czujników hosta. Brak temperatur CPU w takiej sesji nie wymaga instalowania kolejnych sterowników wewnątrz gościa. Odczytaj temperatury na komputerze, który rzeczywiście wykonuje zadania. Podobnie połączenie z serwerem przez terminal pokazuje czujniki serwera, a nie laptopa, na którym otwarte jest okno terminala.
Zapisz temperaturę po kilku minutach spokojnej pracy oraz podczas zadania, przy którym pojawia się problem. Utrzymuj podobny profil zasilania i temperaturę pomieszczenia. Odczyt możesz powtarzać ręcznie albo, jeśli masz polecenie watch, obserwować przez watch -n 2 sensors. Wyjście zakończysz skrótem Ctrl+C.
Obserwuj jednocześnie wydajność i wentylatory. Wysoka temperatura przy stabilnej pracy ma inne znaczenie niż temperatura dochodząca do limitu wraz ze spadkiem taktowania albo wyłączeniem. Sprawdź dokumentację dokładnego CPU, GPU lub SSD; jedna granica w rodzaju „80°C jest zawsze źle” nie pasuje do wszystkich modeli.
Jeśli czujników brakuje, sprawdź wersję jądra i obsługę konkretnego układu. Narzędzie sensors-detect wykonuje wykrywanie sprzętu i nie jest zwykłym odczytem temperatury, więc nie uruchamiaj agresywnego skanowania w ciemno. Przy potwierdzonym przegrzewaniu zacznij od warunków chłodzenia. Pomogą poradniki oceny temperatur procesora oraz bezpiecznego czyszczenia komputera, zanim zdecydujesz się na rozbieranie sprzętu.
